Ile kosztuje adwokat od skargi na czynności komornika

Stawka minimalna adwokata albo radcy prawnego za sprawę ze skargi na czynności komornika wynosi 160 zł i nie zależy od wysokości długu. Do tego dochodzi opłata sądowa 50 zł. To najtańszy środek obrony w całym postępowaniu egzekucyjnym. Powództwo przeciwegzekucyjne kosztuje znacznie więcej, bo jego stawka liczy się od wartości sporu, ale opłata od pozwu ma ustawowy sufit 2 000 zł.

Poniżej rozkładamy oba rachunki na części pierwsze: skąd bierze się kwota 160 zł i dlaczego jest stała, dlaczego połowa internetu podaje opłatę od skargi jako 100 zł, kiedy koszty postępowania ponosi sam komornik oraz co się dzieje z pieniędzmi, gdy skargę odrzucono z powodu jednego dnia spóźnienia.

Ile kosztuje skarga na czynności komornika: opłata sądowa

Pięćdziesiąt złotych. Art. 25 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych brzmi dosłownie: opłatę stałą w kwocie 50 złotych pobiera się od skargi na czynności komornika. Kwota jest stała, więc nie ma znaczenia, czy komornik zajął 3 000 zł, czy 300 000 zł.

Kwota 100 zł, którą znajdziesz na wielu stronach, pochodzi z sąsiedniego ustępu 1a tego samego artykułu i dotyczy zażalenia na odmowę dokonania czynności notarialnej, czyli pisma, które z egzekucją nie ma nic wspólnego. Oba przepisy stoją obok siebie w jednym artykule i stąd bierze się ta pomyłka. Rozstrzyga tekst ustawy, nie liczba stron powtarzających tę samą liczbę.

Opłatę trzeba uiścić przy wniesieniu pisma. Art. 767[3] § 1 Kodeksu postępowania cywilnego każe sądowi odrzucić skargę nieopłaconą, wniesioną po terminie albo z innych przyczyn niedopuszczalną. Odrzucenie znaczy tyle, że sąd nie czyta zarzutów. Jeżeli nie stać Cię na tę opłatę, właściwym pismem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania (art. 102 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych), złożony razem ze skargą, a nie zamiast niej.

Stawki minimalne pełnomocnika w sprawach egzekucyjnych

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości o opłatach za czynności adwokackie wyodrębnia sprawy egzekucyjne w § 8 ust. 1 i różnicuje je mocniej, niż się powszechnie sądzi. Brzmienie rozporządzenia radcowskiego jest w tym zakresie identyczne, więc wybór między adwokatem a radcą prawnym nie zmienia ani złotówki w tym rachunku.

Widać tu układ, który warto rozumieć przed rozmową o cenie. Skarga jest jedyną pozycją o stawce kwotowej, czyli takiej, która nie rośnie razem z długiem. Reszta sprawy egzekucyjnej liczy się procentem od skali wartości, a powództwo przeciwegzekucyjne idzie po pełnej skali jak zwykły proces, bo nim właśnie jest. Przy zajęciu na 120 000 zł stawka za skargę to nadal 160 zł, a za powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności 5 400 zł.

Trzeba przy tym powiedzieć wprost, czym stawka minimalna jest, a czym nie. Jest podstawą rozliczeń między stronami, czyli punktem wyjścia do zasądzania kosztów zastępstwa procesowego i do rozliczenia pomocy prawnej z urzędu. Nie jest cennikiem. Honorarium adwokata z wyboru ustala umowa z klientem i żaden przepis go nie reguluje, więc każda strona, która podaje „cenę rynkową adwokata od komornika", podaje własne przypuszczenie.

Ile kosztuje powództwo przeciwegzekucyjne: opłata od pozwu

To pozycja, przy której rynek myli się najczęściej i najdrożej. Przy wartości przedmiotu sporu ponad 40 000 zł opłata od pozwu o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności oraz od pozwu o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji jest stała i wynosi 2 000 zł. Wynika to z art. 13c ustawy o kosztach sądowych, który wymienia oba te powództwa z nazwy.

Poniżej tego progu liczy się zwykła skala. Do 20 000 zł wartości sporu obowiązują stawki kwotowe z art. 13 ust. 1, od 30 zł przy sporze do 500 zł aż po 1 000 zł przy sporze od 15 000 do 20 000 zł. Powyżej 20 000 zł jest to 5 procent wartości (art. 13 ust. 2). Skala przechodzi w opłatę stałą bez skoku, bo 5 procent z 40 000 zł to dokładnie 2 000 zł.

Przy długu 300 000 zł powszechnie powtarzane „pięć procent" dałoby 15 000 zł. Różnica wynosi 13 000 zł i jest powodem, dla którego część dłużników w ogóle rezygnuje z drogi sądowej, zanim policzy właściwą kwotę. Warto też pamiętać o art. 13e ustawy: jeżeli przed wytoczeniem powództwa wziąłeś udział w mediacji prowadzonej na podstawie umowy o mediację, opłata podlega obniżeniu o dwie trzecie, nie więcej jednak niż o 400 zł.

Kiedy koszty skargi ponosi komornik

Art. 767 § 6 Kodeksu postępowania cywilnego jest przepisem, o którym nie pisze prawie nikt, a który zmienia arytmetykę całej sprawy. W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika sąd, uwzględniając skargę, może stosownie do okoliczności obciążyć go kosztami postępowania wywołanego skargą. Na takie postanowienie przysługuje zażalenie stronom oraz samemu komornikowi.

Oczywiste naruszenie prawa to nie jest każde uchybienie. W praktyce chodzi o błędy, których nie da się wytłumaczyć wykładnią: zajęcie kwoty wolnej mimo prawidłowego oświadczenia dłużnika, zajęcie świadczenia wyłączonego spod egzekucji z mocy ustawy, prowadzenie czynności po umorzeniu postępowania, błąd rachunkowy w postanowieniu o kosztach. Tam, gdzie taki błąd jest widoczny na pierwszy rzut oka, warto wprost sformułować wniosek z art. 767 § 6, bo sąd nie orzeka o tym z urzędu.

Jest jeszcze tańszy wariant, o którym dłużnicy zapominają. Art. 767 § 5 pozwala komornikowi uwzględnić skargę w całości samodzielnie, bez przekazywania jej do sądu. Przy oczywistym błędzie rachunkowym komornikowi zwykle się to opłaca, więc dobrze napisana skarga bywa załatwiona w kilka dni i bez rozprawy.

Czy wygrana daje zwrot kosztów pełnomocnika

W postępowaniu egzekucyjnym to działa inaczej niż w procesie. Zasadą jest art. 770 § 1 KPC: dłużnik zwraca wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, a koszty te ściąga się wraz z egzekwowanym świadczeniem. Strumień idzie więc w jedną stronę, od dłużnika do wierzyciela, i to jest domyślny układ w tej sprawie.

Po stronie wierzyciela ustawa stawia jednak sufit, którego w zwykłym procesie nie ma. Art. 770 § 4 KPC mówi, że wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym nie może być wyższe niż stawka minimalna określona w odrębnych przepisach. Wierzyciel może umówić się z kancelarią na dowolną kwotę, ale ściągnie od dłużnika najwyżej stawkę minimalną.

Dla dłużnika oznacza to prostą rzecz: koszt własnego pełnomocnika przy skardze zwykle zostaje po jego stronie, chyba że zajdzie art. 767 § 6. Przy stawce minimalnej 160 zł i opłacie 50 zł ryzyko jest jednak nieporównywalne z kwotą, o którą toczy się spór, i to jest właśnie powód, dla którego skarga jest najtańszym środkiem obrony w całej egzekucji.

Dlaczego egzekucja nie zwalnia tempa, gdy złożysz pismo

Art. 767[2] § 2 KPC mówi wprost, że wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego ani wykonania zaskarżonej czynności, chyba że sąd zawiesi postępowanie albo wstrzyma dokonanie czynności. Wniosek o zawieszenie jest odrębną częścią pisma i to on przesądza, czy pieniądze zdążą trafić do wierzyciela, zanim sąd przeczyta zarzuty. To samo dotyczy powództwa przeciwegzekucyjnego: samo wytoczenie sprawy niczego nie zatrzymuje.

Po drugiej stronie stoi zwykle nie osoba, tylko proces. Wierzyciele masowi prowadzą tysiące spraw naraz i pilnują terminów w oprogramowaniu do windykacji należności, dlatego kolejne wnioski egzekucyjne przychodzą co do dnia, a odpowiedź na pismo dłużnika potrafi przyjść w ciągu godzin. Nie ma tu miejsca na przeczekanie i to jest praktyczny powód, dla którego tydzień z art. 767 § 4 trzeba traktować jak twardy termin.

Cały rachunek w dwóch scenariuszach

Wybór między tymi kolumnami nie jest wyborem cenowym, tylko merytorycznym. Skarga naprawia wadliwą czynność, powództwo usuwa podstawę egzekucji. Jeżeli dług istnieje, a komornik zajął za dużo, tańsza kolumna jest jednocześnie właściwa. Jeżeli dług został zapłacony albo się przedawnił, tańsza kolumna nie pomoże wcale, bo komornik nie bada zasadności roszczenia i nie wolno mu tego robić.

Na co zwrócić uwagę w umowie z kancelarią

Pierwsza rzecz to zakres. Sprawa egzekucyjna, skarga na konkretną czynność i powództwo przeciwegzekucyjne to trzy różne pozycje w rozporządzeniu i powinny być trzema różnymi pozycjami w umowie. Zdarza się, że klient płaci za obsługę całej egzekucji, a potrzebuje jednego pisma za 160 zł stawki minimalnej.

Druga rzecz to termin. Tydzień z art. 767 § 4 liczy się od dnia czynności, od dnia zawiadomienia albo od dnia, w którym sam się o niej dowiedziałeś, zależnie od sytuacji. Umów się na konkretny dzień złożenia pisma, a nie na „niezwłocznie", bo przy tym terminie różnica dwóch dni decyduje o odrzuceniu skargi.

Trzecia rzecz to zarzuty. Art. 843 § 3 KPC każe przytoczyć w pozwie przeciwegzekucyjnym wszystkie zarzuty, jakie w tym czasie można było zgłosić, pod rygorem utraty prawa korzystania z nich w dalszym postępowaniu. To znaczy, że jakość pierwszego pisma przesądza o całej sprawie, a poprawki po fakcie są niedopuszczalne. Przy trudnej sytuacji finansowej warto od razu zapytać także o pełnomocnika z urzędu: sąd ustanawia go dla strony zwolnionej od kosztów sądowych, jeżeli uzna udział pełnomocnika za potrzebny (art. 117 § 1 KPC).

Zanim wybierzesz kancelarię, sprawdź numer wpisu prawnika w rejestrze adwokatów i radców prawnych i porównaj kilka ofert. Cały przebieg obrony przed komornikiem, terminy i kwoty wolne od zajęcia opisujemy na stronie o skardze na czynności komornika i powództwie przeciwegzekucyjnym. Jeżeli tytułem wykonawczym jest nakaz zapłaty, którego nigdy nie odebrałeś, zacznij od sprzeciwu od nakazu zapłaty, a gdy egzekucji jest kilka i żadna nie ma szans się zakończyć, policz również koszty upadłości konsumenckiej, która wstrzymuje postępowania egzekucyjne z mocy prawa.

Tekst ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną. Podane kwoty to opłaty i stawki wynikające z ustaw i rozporządzeń, a nie ceny konkretnych kancelarii; honorarium z wyboru ustala umowa z klientem.