Ile kosztuje sprawa o ubezwłasnowolnienie z biegłymi i adwokatem

Opłata sądowa od wniosku o ubezwłasnowolnienie wynosi 100 zł i jest jedyną kwotą, którą ustawa ustala z góry. Do niej dochodzi zaliczka na opinie biegłych, której wysokość sąd wyznacza postanowieniem w konkretnej sprawie, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie adwokata lub radcy prawnego, dla którego stawka minimalna w tej sprawie to 960 zł.

Poniżej rozbijamy ten rachunek pozycja po pozycji, z podstawą prawną przy każdej kwocie. Pokazujemy też, czego nikt nie poda z góry i dlaczego, kto płaci koszty w postępowaniu nieprocesowym oraz kiedy sprawa jest wolna od opłat całkowicie. Jeżeli szukasz opisu samej procedury, zebraliśmy ją na stronie o ubezwłasnowolnieniu całkowitym i częściowym.

Pełny rachunek sprawy o ubezwłasnowolnienie

Koszt dzieli się na trzy grupy: opłaty ustawowe, wydatki na biegłych i wynagrodzenie pełnomocnika. Pierwsza grupa jest sztywna, druga zależy od sądu, trzecia od umowy z kancelarią. Tak wygląda całość.

Zwróć uwagę na jedną rzecz, którą łatwo przeoczyć przy planowaniu budżetu: opłata od apelacji jest identyczna jak od wniosku. Art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych każe stosować do apelacji ten sam przepis, który reguluje opłatę od pisma wszczynającego sprawę. Skoro wniosek kosztuje 100 zł, apelacja też kosztuje 100 zł, a nie procent od jakiejś wartości.

Opłata sądowa od wniosku o ubezwłasnowolnienie wynosi 100 zł

Ubezwłasnowolnienie toczy się w trybie nieprocesowym, a ustawa nie przewiduje dla niego opłaty szczególnej. Obowiązuje więc reguła ogólna z art. 23 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: opłatę stałą w kwocie 100 zł pobiera się od wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego. Nie ma tu opłaty stosunkowej ani zależności od majątku osoby, której wniosek dotyczy.

Opłatę wnosi się razem z wnioskiem, przelewem na rachunek sądu okręgowego albo znakami opłaty sądowej. Brak opłaty nie kończy sprawy od razu: sąd wzywa do jej uzupełnienia w terminie tygodnia. Znacznie groźniejszy jest brak dokumentów medycznych, bo tu przepis jest ostrzejszy. Art. 552 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego każe sądowi wniosek odrzucić, jeżeli dołączone dokumenty nie uprawdopodobniają choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego ani innych zaburzeń psychicznych.

Zaliczka na biegłych jako największa i najmniej przewidywalna pozycja

To ta część rachunku, o którą pytają wszyscy i której nikt uczciwy nie poda z góry. Kodeks wymaga, żeby osoba, której dotyczy wniosek, była zbadana przez biegłego lekarza psychiatrę lub neurologa, a także przez psychologa (art. 553 § 1). To minimum dwie opinie, a przy sprawach spornych bywa ich więcej. Wysokość zaliczki sąd ustala postanowieniem, biorąc pod uwagę liczbę biegłych, zakres badania i to, czy potrzebna jest dokumentacja z placówek leczniczych.

Jest jeszcze pozycja, która potrafi zmienić skalę całej sprawy: obserwacja w zakładzie leczniczym. Sąd może ją zarządzić na czas nie dłuższy niż sześć tygodni, wyjątkowo do trzech miesięcy, i tylko wtedy, gdy na podstawie opinii dwóch biegłych lekarzy uzna ją za niezbędną (art. 554 § 1). To nie jest element każdej sprawy, ale gdy się pojawi, koszt i czas rosną najbardziej ze wszystkich pozycji.

Zaliczkę wykłada zwykle wnioskodawca, bo to on wnosi o przeprowadzenie dowodu. Jeżeli nie jest w stanie jej ponieść, może wystąpić o zwolnienie od kosztów sądowych razem z wnioskiem, a nie dopiero po otrzymaniu wezwania do zapłaty.

Ile kosztuje adwokat od ubezwłasnowolnienia

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wskazuje w sprawach o ubezwłasnowolnienie stawkę minimalną 960 zł, i identyczną kwotę przewiduje analogiczne rozporządzenie dla radców prawnych. Warto rozumieć, czym ta liczba naprawdę jest. To podstawa, według której sąd rozlicza koszty zastępstwa procesowego między uczestnikami oraz przyznaje wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu. Nie jest to cennik kancelarii ani górna granica honorarium.

W praktyce prawnik wycenia sprawę po przeczytaniu dokumentacji medycznej, bo od niej zależy, czy wystarczą dwie opinie, czy szykuje się spór z rodziną i przesłuchania świadków. Umowa z kancelarią najczęściej rozbija honorarium na etapy: analiza i przygotowanie wniosku, reprezentacja przed sądem pierwszej instancji, ewentualna apelacja, a osobno sprawa przed sądem opiekuńczym o ustanowienie opiekuna lub kuratora. Zapytaj wprost, które z tych etapów obejmuje podana kwota, bo to najczęstsze źródło nieporozumień. Szerzej o mechanice wynagrodzeń piszemy we wpisie o stawkach adwokackich i o kosztach zastępstwa procesowego.

Jest jeden przypadek, w którym pełnomocnik nic nie kosztuje. Sąd może ustanowić adwokata lub radcę prawnego z urzędu dla osoby, której dotyczy wniosek, nawet bez jej wniosku, jeżeli ze względu na stan zdrowia psychicznego nie jest ona zdolna go złożyć, a sąd uzna udział pełnomocnika za potrzebny. Dotyczy to jednak osoby, o której ubezwłasnowolnienie chodzi, a nie wnioskodawcy.

Ubezwłasnowolnienie ile trwa i dlaczego długość podnosi koszt

Ustawa nie wyznacza terminu na rozpoznanie sprawy, a jedyny limit czasowy w całej procedurze dotyczy obserwacji szpitalnej. Długość sprawy zależy przede wszystkim od tego, kiedy biegli wydadzą opinię i czy uczestnicy ją zakwestionują. Każdy dodatkowy termin rozprawy oraz każda opinia uzupełniająca to nowa zaliczka, więc czas i koszt rosną tu razem.

Na to, co da się przyspieszyć, wpływ ma głównie kompletność wniosku. Sąd żąda dokumentów z art. 552 § 1 zanim w ogóle doręczy wniosek pozostałym uczestnikom, więc każdy brak cofa sprawę na start. Przy chorobie psychicznej potrzebne jest świadectwo lekarza psychiatry, przy niedorozwoju umysłowym opinia psychologa, przy pijaństwie dodatkowo zaświadczenie poradni przeciwalkoholowej, a przy narkomanii zaświadczenie z poradni leczenia uzależnień. Zdobycie opinii bywa trudniejsze niż samo napisanie pisma, bo wymaga terminu u specjalisty; jeżeli szukasz go dla bliskiej osoby, pomóc może katalog, w którym sprawdzisz kwalifikacje psychologa i psychoterapeuty przed wizytą.

Kto ponosi koszty postępowania o ubezwłasnowolnienie

W postępowaniu nieprocesowym obowiązuje inna reguła niż w procesie. Art. 520 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego mówi, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Nie ma więc automatycznego zwycięzcy, który odzyska wszystko od przegranego. Wnioskodawca płaci opłatę od wniosku i swojego pełnomocnika, a pozostali uczestnicy swoje wydatki.

Od tej reguły są dwa wyjątki, oba w tym samym przepisie. Jeżeli uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem albo ich interesy są sprzeczne, sąd może rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów stosunkowo albo włożyć go w całości na jednego uczestnika (art. 520 § 2). Przy sprzecznych interesach sąd może obciążyć kosztami uczestnika, którego wnioski zostały oddalone (art. 520 § 3). W sprawach rodzinnych, gdzie ubezwłasnowolnienie bywa elementem sporu o majątek, ten drugi wyjątek ma realne znaczenie.

Osobno warto pamiętać o art. 545 § 4: kto zgłosił wniosek o ubezwłasnowolnienie w złej wierze lub lekkomyślnie, podlega karze grzywny. To nie jest koszt procesu, tylko sankcja, ale w rachunku ryzyka powinna się znaleźć.

Kiedy sprawa o ubezwłasnowolnienie jest wolna od opłat

Jedno zwolnienie działa z mocy ustawy i nie wymaga żadnego wniosku: osoba ubezwłasnowolniona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawach o uchylenie lub zmianę ubezwłasnowolnienia (art. 96 ust. 1 pkt 9a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Skoro sąd uchyla ubezwłasnowolnienie, gdy ustaną przyczyny, dla których je orzekł, ustawodawca nie chciał, żeby barierą był rachunek za opłatę.

Drugie zwolnienie trzeba wywalczyć. Osoba fizyczna może domagać się zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 102 ust. 1). Do wniosku dołącza się oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, sporządzone według urzędowego wzoru (art. 102 ust. 2). Zwolnienie obejmuje opłatę i wydatki, w tym zaliczki na biegłych, w zakresie, w jakim sąd je przyzna.

Ze zwolnieniem od kosztów wiąże się trzecia możliwość. Strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego (art. 117 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego). Osoba niezwolniona też może o to wystąpić, jeżeli złoży oświadczenie, że nie poniesie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 117 § 2). Te dwa wnioski składa się razem, na tym samym etapie.

Jak obniżyć koszt sprawy o ubezwłasnowolnienie

Trzy rzeczy realnie zmieniają rachunek, a żadna nie polega na szukaniu tańszego prawnika.

Po pierwsze, kompletny wniosek. Dokumenty z art. 552 § 1 zebrane przed złożeniem pisma oszczędzają całą rundę wezwań, a w skrajnym przypadku ratują sprawę przed odrzuceniem. Po drugie, trafny wybór rodzaju ubezwłasnowolnienia. Wniosek o ubezwłasnowolnienie całkowite tam, gdzie stan osoby uzasadnia tylko częściowe, kończy się oddaleniem i drugą sprawą, czyli podwojeniem kosztów. Po trzecie, uczciwa ocena, czy postępowanie jest w ogóle potrzebne: pełnomocnictwo notarialne, kurator dla osoby niepełnosprawnej albo zgoda sądu na jedną konkretną czynność bywają wystarczające i kosztują ułamek sprawy okręgowej.

Ta ocena to pierwsza rozmowa z prawnikiem, a nie decyzja do podjęcia po lekturze wzoru wniosku. Adwokata i radcę prawnego prowadzącego sprawy rodzinne i opiekuńcze w Twoim mieście znajdziesz w naszym rejestrze adwokatów i radców prawnych, a numer wpisu każdego z nich sprawdzisz w rejestrze prowadzonym przez izby. Całą procedurę, razem z tabelą dokumentów wymaganych przy każdej podstawie wniosku, opisaliśmy na stronie o ubezwłasnowolnieniu.