Firma windykacyjna ani wierzyciel nie mogą jednostronnie narzucać wygórowanych opłat za wysłanie wezwania do zapłaty w relacji z konsumentem. Zgodnie z prawem masz obowiązek zapłacić należność główną wraz z odsetkami za opóźnienie, natomiast rażąco zawyżone koszty upomnienia można zakwestionować.
W relacjach z konsumentami opłaty za wezwania do zapłaty, monity czy czynności windykacyjne nie mogą stanowić dodatkowego źródła dochodu dla wierzyciela lub firmy windykacyjnej. Koszty windykacji mogą obciążać dłużnika tylko wtedy, gdy wynikają z zawartej umowy lub przepisów prawa, a ich wysokość odpowiada realnie poniesionym wydatkom (takim jak rzeczywisty koszt nadania przesyłki poleconej).
Kwota 150 złotych za przygotowanie i wysłanie jednego listu jest rażąco wygórowana i nieproporcjonalna do rzeczywistych kosztów takiej czynności. Zgodnie z Kodeksem cywilnym postanowienia umowne, które kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszający jego interesy, stanowią niedozwolone klauzule umowne i nie wiążą konsumenta. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz sądy wielokrotnie uznawały tego typu ryczałtowe, zawyżone opłaty windykacyjne za niedopuszczalne.
Aby uniknąć dalszych konsekwencji finansowych i formalnych, powinieneś jak najszybciej uregulować zaległy abonament (kwotę 250 złotych) wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wymagalności rachunku. W tytule przelewu warto precyzyjnie wskazać, że płatność dotyczy wyłącznie należności głównej z konkretnej faktury oraz odsetek, co zapobiegnie zaliczeniu wpłaty przez wierzyciela na poczet spornych kosztów upomnienia.
Jednocześnie możesz skierować do firmy windykacyjnej lub operatora pisemną odpowiedź na wezwanie. W piśmie tym wskaż, że uregulowałeś zaległość główną z odsetkami, natomiast odmawiasz zapłaty 150 złotych za wezwanie, wskazując na brak wykazania faktycznie poniesionych kosztów w tej wysokości oraz abuzywny charakter naliczonej opłaty.
Gdyby wierzyciel mimo to skierował sprawę do sądu w celu wyegzekwowania tych kosztów, będziesz mógł podnieść zarzut nieudowodnienia wysokości roszczenia oraz nieważności postanowienia nakładającego rażąco wygórowaną opłatę. W przypadku otrzymania nakazu zapłaty z sądu pamiętaj o terminie na wniesienie sprzeciwu (zazwyczaj dwa tygodnie od doręczenia pisma), a w razie wątpliwości warto skonsultować się z Miejskim lub Powiatowym Rzecznikiem Konsumentów bądź radcą prawnym.
Tę odpowiedź przygotowała sztuczna inteligencja, nie prawnik. To ogólna informacja prawna, a nie porada prawna w Twojej indywidualnej sprawie. Może zawierać błędy albo nie uwzględniać wszystkich okoliczności, dlatego sprawdź podaną podstawę prawną w aktualnym tekście ustawy. Odpowiedź nie zastępuje konsultacji z adwokatem lub radcą prawnym i nie tworzy relacji z pełnomocnikiem. Jeśli Twoja sprawa toczy się przed sądem albo biegnie w niej termin, skontaktuj się z pełnomocnikiem.