Masz prawo domagać się rekompensaty finansowej za szkodę niemajątkową (krzywdę), nawet jeśli nie poniosłeś bezpośrednich strat majątkowych na rachunku bankowym. Zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych oraz Kodeksem cywilnym, bezprawne ujawnienie Twoich danych i zarobków może uzasadniać roszczenie o zadośćuczynienie za doznany stres i lęk. Ostateczna wysokość przyznanej kwoty zależy od tego, jak udowodnisz stopień naruszenia i jego rzeczywisty negatywny wpływ na Twoją psychikę.
Przepisy Ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO) wyraźnie przewidują, że każda osoba, która poniosła szkodę majątkową lub niemajątkową w wyniku naruszenia tych regulacji, ma prawo uzyskać od administratora odszkodowanie. Brak bezpośredniej straty finansowej nie zamyka zatem drogi do dochodzenia roszczeń. Krzywda w postaci silnego stresu, poczucia wstydu w środowisku pracy oraz uzasadnionego lęku przed kradzieżą tożsamości i wyłudzeniem pożyczki stanowi szkodę niemajątkową, za którą można żądać rekompensaty finansowej.
Niezależnie od RODO, wysokość wynagrodzenia za pracę oraz dane identyfikacyjne podlegają ochronie na gruncie Kodeksu cywilnego jako dobra osobiste, w szczególności prawo do prywatności. Rozesłanie informacji o Twoich zarobkach, adresie i numerze PESEL do szerokiego grona pracowników bez Twojej zgody stanowi bezprawne naruszenie dóbr osobistych. Na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Samo wystąpienie incydentu nie oznacza jednak automatycznego przyznania kwoty w żądanej wysokości. W ewentualnym procesie sądowym ciężar dowodu spoczywa na Tobie. Oznacza to konieczność wykazania, że naruszenie rzeczywiście wywołało u Ciebie negatywne skutki psychiczne lub zdrowotne. Dowodami mogą być na przykład zaświadczenia lekarskie, dokumentacja od psychologa, dowody zgłoszenia zastrzeżenia numeru PESEL w odpowiednim rejestrze czy zeznania świadków potwierdzające zmianę atmosfery w pracy lub pogorszenie Twojego samopoczucia.
Pierwszym krokiem jest zazwyczaj skierowanie do pracodawcy pisemnego przedsądowego wezwania do zapłaty. W piśmie powinieneś dokładnie opisać przebieg zdarzenia, wskazać doznane krzywdy, określić żądaną kwotę oraz wyznaczyć termin na ugodowe załatwienie sprawy (na przykład 7 lub 14 dni). Niezależnie od roszczeń finansowych możesz złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Warto jednak wiedzieć, że ten organ ocenia prawidłowość zabezpieczeń i może nałożyć na pracodawcę karę administracyjną, ale nie przyznaje odszkodowań poszkodowanym osobom.
Z uwagi na to, że proces sądowy o zadośćuczynienie wiąże się z koniecznością precyzyjnego sformułowania pozwu oraz ryzykiem poniesienia kosztów sądowych w przypadku oddalenia powództwa, przed podjęciem ostatecznych kroków zalecana jest konsultacja z adwokatem lub radcą prawnym.
Tę odpowiedź przygotowała sztuczna inteligencja, nie prawnik. To ogólna informacja prawna, a nie porada prawna w Twojej indywidualnej sprawie. Może zawierać błędy albo nie uwzględniać wszystkich okoliczności, dlatego sprawdź podaną podstawę prawną w aktualnym tekście ustawy. Odpowiedź nie zastępuje konsultacji z adwokatem lub radcą prawnym i nie tworzy relacji z pełnomocnikiem. Jeśli Twoja sprawa toczy się przed sądem albo biegnie w niej termin, skontaktuj się z pełnomocnikiem.